Uit Oeganda

Acryl op 50x50 doek

Bezoeking

Het maken van een zelfportret is confronterend. Maar soms ook comforterend. De vorige versie, van 20 augustus, werd door mijn kinderen en hun partners niet goed bevonden. (Te oud, te ernstig.) Door Toyfa wel. Ester, medeschilderes, had ook nog wat tips. Manlief onthield zich van commentaar. Zoon, kunstminner, grijnzend: " Nee mam, ga er maar weer overheen." Maar er overheengaan in deze techniek valt niet mee. Ik wilde de achtergrond laten doorschijnen en die ben je dan kwijt. Veel werk. Bijna klaar, zegt echtgenoot: "Een stuk beter." Collega's: "Ik herken je er niet in, je mond is niet goed, maar je neus klopt wel." Ja, kunsjt... Iedereen zei: "Je andere, beige zelfportret (zie mrt 2007, MS) is beter." Toyfa: "Nee, lijkt niet. Het vorige wel. Je neus is te dik." Ziehier het uiteindelijke resultaat. Neus meer schaduw, mond lijkender. Ik ben benieuwd naar de andere 9 portretten van het collectief. Niet iedereen is eraan begonnen begreep ik. Ideeën voor een expoplek zijn hier niet binnengekomen.
Dus: acryl op 100x100 doek.

Kunst aan de IJssel, Zutphen

Vandaag was het weer zover: onze jaarlijkse markt. Helaas. Het regende en waaide. We, zus Hansje en ik, lieten ons niet kennen en zouden het met ons betere sjor- en knupwerk tot het bittere einde volhouden (van 11.00 tot 17.00 uur). Juist vandaag moesten we het doen zonder assistentie van onze zus en partners. Het werd zo'n beestenweer, dat ik zelfs niet even naar de wc kon, omdat er twee paar handen nodig waren om lappen, flappen en mappen bijeen te houden. Gelukkig kwam er familie langs. Dat scheelde. Ik moet overigens zeggen, dat kunstmarktpubliek zeer hulpvaardig is. Plastic, klemmen en kaartjes werden voortdurend op z'n plaats gelegd. Maar als dan om 15.00 uur je hele kraam de lucht in vliegt en je allebei een balk op je hoofd krijgt (dus ieder een bult) dan is de maat vol. Aardige mensen hebben ons geholpen, waarvoor dank. De foto's zijn van toen alles nog goed was.
Een filmpje staat op de site van de Stentor, regio Zutphen, rechts.

Beeld

Resultaat van vier en een half uur noeste arbeid. Heerlijk, gezellig om weer eens te doen en spannend om de uiteindelijke kleur te zien. Hij is wat sproeterig. 20 cm hoog uit 10 kg. opaal.

Project Fermerie

Voor degenen, die het niet zien (en dat is zeer wel mogelijk; ik vind een zelfportret maken èrg moeilijk): dit ben ik. Ik weet niet of ik er nog wat aan zal doen. Als ik er zo naar kijk op de pc, dan zie ik nog wat verbeterpuntjes die ik in mijn atelier niet zag. Acryl op 100x100 doek.
Alle 10 collectiefleden hebben, als het goed is, deze zomer een zelfportret van dit formaat gemaakt. Ik ben benieuwd! Die collectie gaan we exposeren, maar we weten nog niet waar ;-)
Iemand een idee?

Gevloerd, het schilderij

Acryl op 70x50 doek

Requerdos de España et souvenirs de la France

Resultaten van tekensessies op campings in Frankrijk en Spanje deze zomer. Gewoon wat mensen bij elkaar getrommeld, die wilden tekenen. De Spanjaarden noemden het les, maar ik tekende zelf ook. Muy agradable.

Boek "Echt waar 2"

Na twee jaar is mijn tweede boekje uit! De foto op de kaft is gemaakt op het zoutmeer bij Uyuni in Bolivia. Er staan weer waar gebeurde verhaaltjes in. Belevenissen met een glimlach.

Kunstkring Voorst 1 jaar

Vandaag vieren we feest: Kunstkring Voorst is jarig. Workshops, demonstraties, muziek, gedichten... En natuurlijk de opening van een nieuwe tentoonstelling. Mijn djembéspeler hangt in de etalage en staat op één van de posters. Eh, het heeft waarschijnlijk meegespeeld dat het schilderij 1 bij 1.20 groot is. En rood ;-)
Ik heb een workshop portrettekenen gegeven.
Lekker weer en weer lekker. Hier wat foto's, gemaakt door Ton van Geelen.

Quo Vadis

Acryl op 30x90 doek.

De dorpsdichter

Vanmiddag bij de Kunstkring Voorst geschilderd. Acryl op 50x60 doek.

Afscheid

Na 14,5 jaar moeten wij, modelschilders/tekenaarscollectief, het pand verlaten. Het is overgegaan op een andere eigenaar die gaat verbouwen en anders programmeren. Gebouw De Fermerie... We hebben onze naam eraan verbonden, we zijn ermee vergroeid. De ruime zaal, warm en licht genoeg, de bar voor de immer uitlopende pauze. Vooralsnog zijn we met zomerreces en spreken we zo nu en dan af om samen buiten te schilderen/picknicken en naderhand te eten.
Naschrift:
Sinds begin juni weten we, dat we met ingang van september een nieuw onderkomen zullen hebben. Hoera!

Elfje

Houtskool op 50x60 papier.

OPEN BOEK 53

Uit Angola

Vanochtend. Acryl op 50x50 doek.

OPEN BOEK 50, 51, 52

... Alleen een zielig telefonisch onbereikbaar vastzitten op een verre luchthaven vanwege een vulkaanuitbarsting op IJsland zou een geldig excuus zijn voor het onaangekondigd niet komen opdagen van een voor ons nieuw mannelijk model van vandaag.
Maar we hebben elkaar nog!

OPEN BOEK 49

Het model kwam een uur te laat(!) Mede daarom heb ik niet geschilderd maar dit in een uurtje getekend.

OPEN BOEK 47 en 48

Opening expositie 13 maart 2010

EXPOSITIEtje