Vandaag vieren we feest: Kunstkring Voorst is jarig. Workshops, demonstraties, muziek, gedichten... En natuurlijk de opening van een nieuwe tentoonstelling. Mijn djembéspeler hangt in de etalage en staat op één van de posters. Eh, het heeft waarschijnlijk meegespeeld dat het schilderij 1 bij 1.20 groot is. En rood ;-)
Na 14,5 jaar moeten wij, modelschilders/tekenaarscollectief, het pand verlaten. Het is overgegaan op een andere eigenaar die gaat verbouwen en anders programmeren. Gebouw De Fermerie... We hebben onze naam eraan verbonden, we zijn ermee vergroeid. De ruime zaal, warm en licht genoeg, de bar voor de immer uitlopende pauze. Vooralsnog zijn we met zomerreces en spreken we zo nu en dan af om samen buiten te schilderen/picknicken en naderhand te eten.
... Alleen een zielig telefonisch onbereikbaar vastzitten op een verre luchthaven vanwege een vulkaanuitbarsting op IJsland zou een geldig excuus zijn voor het onaangekondigd niet komen opdagen van een voor ons nieuw mannelijk model van vandaag.
Het model kwam een uur te laat(!) Mede daarom heb ik niet geschilderd maar dit in een uurtje getekend.
Hard gewerkt vanmiddag. Natuurlijk nog lang niet af; het is een eerste opzet. De kleurige kleding ontbreekt o.a. nog.
Hier zitten verschillende schilderingen onder.
Vanmiddag in 2 uur de wethouder van cultuur enzo geschilderd met z'n elven, in Kunstkring Voorst. Ik moet nog iets aan z'n ogen doen, maar verder laat ik het zo.
De eerste foto is van het "halffabrikaat" na drie kwartier schilderen vanochtend. De tweede is van het bijna voltooide portret. Acryl op 100x120 doek
Over het doek van 19 oktober heb ik felrood gezet. Mocht je dit mooi vinden... Ook een lege exporuimte is leuk. Wie kan raden waar dit is? Men heeft de fotocamera gekanteld, dus als je even horizontaal gaat...
Maar het gáát natuurlijk om het geluid.
Hij kwam gelijk met mij, bijna 14 jaar geleden, bij het modelschilderscollectief De Fermerie. Wij tweeën waren de "oudstgedienden". Drie weken geleden kwam hij nog met een pak koekjes op de koffie. Hij sloeg wel vaker een paar weekjes over... Afgelopen maandag is hij overleden, op 91 jarige leeftijd. Door de jaren heen kwamen modellen bij tijd en wijle niet opdagen en dan gingen we zelf maar beurtelings zitten. Vandaar deze serie portretten van Wim. Het laatste portret staat bovenaan, precies een half jaar geleden getekend, en is meteen ook het meest gelijkende. We zullen Wim missen...
